मैले उसलाई
धेरै प्रयत्न गरेँ बोल्नका लागि
अँ हँ ऊ बोल्दै बोल्दैन ।
टेलिफोनको तार पठाएँ
मोबाइलमा एसएमएस पठाएँ
कुनै बक्स खाली भएनन् सामाजिक सञ्जालका
उसको कान तताउन उसको आँखा खोल्न
नजिकै गएर चोरऔंला पनि उठाएँ
अँ हँ ऊ बोल्दै बोल्दैन ।
पूर्वमा घाम उदाउन खोज्छ सखारै
बाधक बनेर उठ्छ तुँवालो
पश्चिममा घाम निदाउन खोज्छ साँझमा
बाधक बनेर उर्लन्छ बाढी
अनायास सुन्दर प्रकृतिमाथि कसले धावा बोल्छ
म सोध्न खोज्छु उसलाई
अँ हँ ऊ बोल्दै बोल्दैन ।
माङ्खामा सुनकोसी आफैँ थुनिएको कहाँ हो र !
बन्द भएपछि कोसीका ढोकाहरू
उकुसमुकुस हुन्छ सुनकोसी
चिट्चिट् पसिना काढ्छ सिन्धुपाल्चोक
अनि भत्किन्छ मान्छेहरूको निधार
जीवन टुक्राटुक्रा बनेर खस्छ पहिरो ।
सुर्खेतमा आफैँ बहुलाएको कहाँ हो र ! खोर्के खोला
फटाफट हाम्फाल्न थालेपछि छेउछाउका बेचैन बस्तीहरू
सँगै लैजान बाध्य भएको हो खहरे ।
यो बर्खा पनि परम्परा तोडेन घाँसेमैदानले
बाढीमा बगेर भए पनि सर्पले डसेर भए पनि
आहुतीको अनन्त लाममा
उभिनै रहे बिचरा देशका इमानदार नागरिकहरू ।
आपतका कुराहरू बुझाउन खोजेँ उसलाई
विपतका समाचारहरू सुनाउन खोजँे उसलाई
अँ हँ ऊ बोल्दै बोल्दैन ।
खेतमा धान फलेन भने भकारी रित्तिने डर छ
देशमा संविधान बनेन भने स्वाभिमान सिद्धिने डर छ
भन के सोचेका छौ तिमीले र कठालो पनि समातेँ मैले
अँ हँ ऊ बोल्दै बोल्दैन ।
इँटाभट्टाको चिम्नीझैँ एकोहोरो फतफताइरहेँ म
उसले त चुपचाप हेरिरह्यो मात्रै चुपचाप सुनिरह्यो मात्रै
उसको मौनता विस्तारै मैले पनि बुझेँ
ऊ त सरकार पो रहेछ ।