• रामचन्द्र ढकाल

यै माटो छ प्यारो, उखेल्न नखोज
यहीँ छु म खुशी, धकेल्न नखोज ।

किन हो र सधैं, पोखरी खोजेको
म यहीँ सफा छु, पखाल्न नखोज ।

कति धाक दिन्छौ, अनि ठुलो बन्छौ
म सक्छु तिमी झैँ, खसाल्न नखोज ।

ल जान्छु त्यहाँ म, बोलायो जसले
यो पीडा दुःखमा, बसाल्न नखोज ।

यही नै रीति हो, सकियो लेखेको
म जान्छु विधाता, समाल्न नखोज ।

(२)

निशा सापटी भो, सताउन आऊ
सबै हाल सुन्छु, बताऊन आऊ ।

कहाँ मिल्छ तातो, हिउँमा उफारी
भिजेको सिरानी, तताऊन आऊ ।

बढाउँ कि माया, मितेरी लगाइ
गाजलु नशाले, मताउन आऊ ।

कसोरी मिलायौ, तिमीले तकिया
बुझेको छु भाषा, अताऊन आऊ ।

छ जिरा सिलौटो, अँगेनो र आगो
बरू यो कतुवा, कताउन आऊ ।

• ^{_{कोमल, काठमाडौं}}