नाम मात्र बाँकी !

मुलुकको स्थायित्व र पुर्खाको सृजनासँग कहिल्यै सरोकार नराख्नेहरू, राष्ट्र निर्माणको विरोध गर्नेहरू, फगत कुर्सी र सत्ता मात्र देख्नेहरूले एक्सटर्नल पावरको गुलामीमा भविष्य देख्दैछन् । मुलुक जोगाउने भन्दै सोकल्ड युवाहरूमार्फत सोसल मिडिया र सडकमा मच्चाइएका औचित्यहीन गतिविधिले विदेशी रणनीतिलाई फाइदा पुगिरहेको छ । ✍ दीपेन्द्र पाण्डे १३ फेब्रुअरी १९४९ मा नेपालले संयुक्त राष्ट्र सङ्घको सदस्यताको निम्ति…